Özgürlüklerin şairi yaşıyor

Lorca ’nın yanı başında kurşuna dizildiği zeytin ağacını görmüştüm.

Salt edebiyatçı kimliğine karşın, ölümünün 90. yıldönümünde “Che Guevara” gibi anılan yazarın hemen dibinde yaşamını yitirdiği ağaç, “Lorca yolu” olarak bilinen Endülüs’ün Viznar-Alfacar köyleri arasında çamlıklarla kaplı bir tepenin karşısındaydı.

Topal bir öğretmen ve genç iki boğa güreşçisi ile birlikte ensesine sıkılan bir kurşunla can veren büyük yazar ve şairin anısına, ağacın altında gül demetleri duruyordu.

Mezarının yeri bilinmiyordu. Ama o zeytin ağacı, bir anıt mezar gibi sürekli ziyaret ediliyordu.

Viznar ve Alfacar gibi gene Granada kırsalındaki Lorca’nın doğum yeri Fuente Vaqueros kasabasında bulunan evine de gitmiştim. Oyuncak atı, erken yaşta müzisyenliğini kanıtladığı piyanosu, beyaz avlulu bu tipik Endülüs evinde dünmüş gibi muhafaza ediliyordu. Yazarın tutkuyla bağlı olduğu boğa güreşçisi Ignacio Sanchez Mejias ’a yazdığı gibi, pencerelerden “zeytin ağaçlarının yeli” geliyordu.