Barışı savunmak

Bugün 1 Eylül “Dünya Barış Günü” . Barıştan yana tüm insanlara kutlu olsun. Dünya tarihi aynı zamanda savaşın ve barışın da tarihidir. Ülkelerin ve halkların birbirine düşman olmasından çıkar uman güçler, zaman zaman ulusları karşı karşıya getirdiler ve savaşları körüklediler. Savaşlar da acıları, üzüntüleri getirdi insanlara.

Savaştan çıkar umanların kâr ve iktidar hırsına bir dünya savaşı da yetmedi. 1. ve 2. dünya savaşlarında milyonlarca insan yaşamını yitirdi, yaralandı, sakat kaldı. Çok büyük ekonomik yıkımlar yaşandı. Böylesi büyük acılar yaşayan ve tehlikelerle yüz yüze gelen insanlık, barışın önemini kavradı.

Halklar barış içinde daha mutlu yaşamanın yollarını, yöntemlerini aramaya başladı. Çok yönlü bu mücadeleye de barış mücadelesi dendi. Barışa inananlar, barışı savunanlar örgütlendiler. Bu mücadeleyi tüm dünyaya yaydılar. Giderek büyüyen, güçlenen, yaygınlaşan uluslararası bir hareket oluştu. Barış ekmek oldu, su oldu tüm insanlar için.

Ünlü ozan Yannis Ritsos, dizelerinde şöyle anlatır barışı: “Çocuğun gördüğü düştür barış/ Ananın gördüğü düştür barış/ Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir barış./ Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişle döner ya baba./ elinde yemiş dolu bir sepet;/ ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak bir testi gibi/ ter damlalarıyla alnında.../ barış budur işte.”

Antiemperyalist mücadele geleneği olan ülkemiz solunun, aynı zamanda güçlü bir barış mücadelesi geleneği de vardır. Ulusal Kurtuluş Savaşı’yla emperyalist işgalcileri yurdumuzdan söküp atan halkımız, barışı ve barış mücadelesini de sahiplendi. Böylece ulusal kurtuluşun ateşleri ve acıları içinden; barış mücadelesinin geleneği de doğdu.